Εννέα μήνες του μιλούσα, το χάιδευα, το νανούριζα, το κανάκευα αυτό το μωρό.
Εννέα μήνες του έδειχνα τα χρώματα και το αγαπούσα όλο και πιο πολύ, όλο και πιο βαθιά.
Περπατούσα στο χωριό μου και η ευτυχία μου δεν χωρούσε πουθενά. Κανείς δεν μπορούσε να την αντέξει. Με κοίταζαν και δεν ήξεραν πώς να με αντιμετωπίσουν. Σε κάθε πρόσωπο χίλιες λέξεις και εκφράσεις μέσα από το βλέμμα τους που με γυρόφερνε εξεταστικά.
"Να κάνουν ότι δεν βλέπουν την κοιλία μου; Να με ρωτήσουν για την εγκυμοσύνη μου;
Κι ύστερα την ευτυχία μου, που όλο το κορμί μου εξέπεμπε, πώς να την προσπερνούσαν;"
...και άγαμη...!
...λεσβία...!
...και μαμά...!
...και τόσο ευτυχισμένη...!