Λυρικά κείμενα, κατά κανόνα όχι αφηγηματικά, ποτέ τελετουργικά, χαρακτηρίζονται από μεγάλη ρευστότητα, δηλαδή από τον ελεύθερο συνδυασμό καθιερωμένων μοτίβων. Yπάρχουν σχετικά λίγα σταθερά θέματα. Eίναι κυρίως έργο των γυναικών και αποτελούν πηγή σπουδαίων πληροφοριών, όχι τόσο για τα γεγονότα, παρά για τη σκέψη, συνειδητή ή μη, του νέου ελληνισμού.