Ιστορίες απλών ανθρώπων, υπάρξεις τρυφερές, αβρές κι όμως πολυπαθείς, μας οδηγούν μέσα από τη διεισδυτική και λεπτή αφήγηση στη σύνδεση με τον ψυχικό κόσμο των ηρώων του βιβλίου. Παραμερίζοντας τον βαρύ πέπλο που ρίχνουν σκιώδεις χαρακτηρισμοί, όπως «καθημερινά», «συνήθη» και «ασήμαντα» για πολλά από όσα συμβαίνουν γύρω μας, ο συγγραφέας μάς αποκαλύπτει τη βασανιστική βίωση της αλήθειας τρυφερών, αθώων και αδύναμων πλασμάτων. Ξεπροβάλλει το σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο μιας ζωής που θέλει να συνθλίψει τους ευαίσθητους και διαφορετικούς, τους καθόλου διεκδικητικούς και κτητικούς. Τελικά, μέσα από την αλληλουχία της αφήγησης, καταδεικνύεται η ανάγκη ο αποκλεισμός αυτός από τ' όνειρο των οιονεί ηττημένων να οδηγήσει στον επαναπροσδιορισμό του κόσμου μας με το χρωστούμενο σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.