Σύμφωνα με την ορφική διδασκαλία, ο έρωτας προήλθε από το «κοσμικό αβγό» που άφησε η Νύχτα στους κόλπους του Ερέβους. Πολλοί φιλόσοφοι της αρχαιότητας ταύτιζαν τον έρωτα με τη φυσική επιθυμία, όμως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, οι Στωικοί και ο Πλούταρχος θεωρούσαν τον έρωτα συναίσθημα υψηλότερο και λεπτότερο. Ο έρωτας υπήρχε και θα υπάρχει μέσα στους αιώνες, ως κινητήρια δύναμη της ζωής.

Ένα κρασί γλυκό σαν μέλι και ταυρόχρονα ξινό-πικρό, γεύση δύσκολη, που σε εθίζει. Αυτή είναι η σχέση της Μαρίνας (της γυναίκας), του Στέφανου (του άντρα) και της 'Αννας (της υιοθετημένης κόρης). Ένα ερωτικό, δραματικό τρίγωνο αγάπης.