Στις λίγες σελίδες αυτού του βιβλίου καταγράφεται -μέσα από εικόνες και κείμενα του Πέτρου Στυλιανού- μια σκληρή ιστορία. Είναι η ιστορία δεκατριών παιδιών, που δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Εννιά απ' αυτά έζησαν -πριν από κάπου 45 χρόνια- τις στερνές τους ώρες στην πτέρυγα μελλοθανάτων των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας και γνώρισαν τη δοκιμασία της αγχόνης.

Οι άλλου τέσσερις, σκοτώθηκαν πολεμώντας. Και οι δεκατρείς ενταφιάστηκαν σ' αυτό που επικράτησε να λέγεται «φυλακισμένα μνήματα». Και λέγεται έτσι, γιατί οι δεκατρείς παρέμειναν κρατούμενοι ακόμα και μετά το θάνατό τους, κλεισμένοι σ' έναν μαντρωμένο χώρο με συρματοπλέγματα κι ένοπλους φρουρούς.