Η αυτοενθύμηση, είναι η κυρίαρχη ιδέα πολλών εσωτερικών παραδόσεων σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να φτάσει στο ύψιστο σημείο της συνειδητότητάς του, οδεύοντας έτσι προς την αθανασία και εκπληρώνοντας το ρόλο του ως άνθρωπος (με Α κεφαλαίο) πάνω στη Γη.

Την θεωρία αυτή της αυτοενθύμησης ή, συνειδητότητας(ο βουδιστικός, διαλογισμός), καθώς και τους τρόπους πρακτικής της, ο κ. Μπάρτον την πραγματεύεται με συναισθηματικό τρόπο, δίνοντας παραδείγματα της πορείας σε αυτόν τον Δρόμο με τρόπους ζωής, που εξυψώνοντας τον άνθρωπο, ύστερα από τις προσωπικές του προσπάθειες και τον μετασχηματισμό του πόνου του, του χαρίζουν την αυτοτελείωσή του.

Ο Ρόμπερτ Ερλ Μπάρτον, συνεχιστής της παράδοσης των Γ. Γκουρτζίεφ και Π. Ουσπένσκυ, είναι ένας εν ζωή διδάσκαλος του Τέταρτου Δρόμου που ακολουθεί όμως τη δική του μέθοδο διδασκαλίας και διευρύνει το πεδίο των στοχασμών του, εντρυφώντας και στις εσωτερικές παραδόσεις άλλων εσωτερικών σχολών, όπως του χριστιανισμού, ινδουϊσμού, σουφισμού, και της αρχαίας Ελλάδας.