"Ο Συνταξιούχος είναι ένα ανθρώπινο Ον που ό,τι και να κάνει δε βρίσκει δικαίωση σ' αυτό τον κόσμο. Αν πηγαίνει στο καφενείο, τον λένε καφενόβιο, αν μένει στο σπίτι, τον λένε σπιτόγατο. Αν κάνει σπορ ή έχει κανένα χόμπι, λένε ότι δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά για την ηλικία του, αν δεν ασχολείται με τίποτα, λένε ότι βαριέται να ζει".

Δώδεκα διηγήματα που έχουν ως ήρωες "απόμαχους της κοινωνίας": άλλοι απ' αυτούς θυμούνται, άλλοι απομυζώνται κι άλλοι εξακολουθούν να ονειρεύονται. Όλοι όμως παλεύουν να κρατήσουν τις μνήμες τους ζωντανές, όσο σκληρές κι αν είναι αυτές. Μια τρυφερή λογοτεχνική ματιά στο σούρουπο της ανθρώπινης ζωής, εκεί όπου η μοναξιά κατοικείται από τη μνήμη και το όνειρο.