Το ένατο βράδυ -στα εννιάμερα- πήρε πάλι την ίδια πόζα, στην ακριβή ώρα, και περίμενε. Κάτι της έλεγε πως απόψε θα φανεί, και φάνηκε -λίγα μέτρα πέρα από το σημείο που τον περίμενε- στο μπαλκόνι της βίλας, να μιλάει στα πλήθη που είχαν κατακλύσει τον μεγάλο τους κήπο, για να τον δουν και να τον ακούσουν. Τον άκουσε και η ίδια, όπως στεκόταν και ανέμιζε το στηθόδεσμο: Είμαι πάντα εδώ μαζί σας, σας αγαπάω όλους και την Εύα πάνω από όλα και θα της αφιερώσουμε τη μεγάλη αλλαγή όταν σύντομα θα έρθει...