«...Xμ... Γουστόζικη λέρα φαίνεται.» είπε από μέσα του ο καπετάνιος. «Αν δεχόταν και να πεθάνει θα' ρχόταν καλούπι για τα σχέδια μας».
-Φοβάσαι χάρο μωρέ, τον ρωτά.
-Όσκε. Κάθε μέρα παλεύω μαζί του. Όσκε. Γνωριστήκαμε
-Μισάς οχτρό;
-Nαίσκε.
-Αγαπάς Πατρίδα;
-Ναίσκε
-Σκοτώνεις για την Πατρίδα;
-Ναίσκε.
-Σκοτώνεσαι για την Πατρίδα;
-Όσκε
-Τότε δε μου κάνεις, του λέει με σιχασιά. Τράβα στη δουλεία σου.