Η ζωή γράφει τη δική της ιστορία ενώνοντας το τραγικό με το γελοίο σ' έναν ιστό αράχνης που καταπίνει τα πάντα. Αυτός ο άντρας θυμάται για να επιβιώσει. Θυμάται αποσπασματικά, ασυνάρτητα, πυρετικά. Τα πάντα γίνονται έρωτας ένας έρωτας τελετουργικός, αχαλίνωτος, μανιακός. Θυμάται αβάσταχτα. Ποιο μυαλό μπορεί να συλλάβει τον απόλυτο χαμό; Ποια ψυχή μπορεί να διαγράψει το χάδι; Ποιο σώμα μπορεί να ξεχάσει την ηδονή; Η μαγεία. Ο πόθος. Η παράνοια. Ο θάνατος. Η άρνηση. Ο Aντρας που μένει μισερός χωρίς τη Γυναίκα.