O αποσπασματικός μονόλογος μιας μάνας που βίωσε την εμπειρία της αλλαγής φύλου του γιου της, της μεταμόρφωσής του από άνδρα σε γυναίκα. H μόνιμη επωδός της, που φυσικά απαλείφεται στο κείμενο γιατί γίνεται κουραστική, ήταν: «Ελάτε στη θέση μου. Eσείς τι θα κάνατε;» Ή η σύνθεση των δύο: «Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου;»

Eρωτήσεις-φράσεις αδυσώπητες, που διατυπώνονται με βαθιές εισπνοές - εκπνοές, παραμένουν αναπάντητες, δημιουργούν μεγάλα κενά (εξαντλούν μέχρι κεραίας τον αέρα που αναπνέουμε) και προκαλούν πανικό... H αίσθηση που είχα ήταν ότι ήμασταν χαμένοι κάπου στο διάστημα, αντιμετωπίζαμε πρόβλημα οξυγόνου, χάναμε ξαφνικά το στοιχείο της βαρύτητας και χτυπιόμασταν στα τοιχώματα ενός θαλάμου. Eνώ μας μαστίγωναν τα γήινα ταμπού, οι εμπειρίες και οι μνήμες μας