Είναι μεγάλη ιστορία, Μυρσίνη, πολύ μεγάλη, ωκεανός. Δεν ξέρω αν θα καταλάβεις κάποτε... Είναι κι οι λέξεις που δεν αντέχουν. Δεν τη χωράνε. Και πώς να χωρέσουν τόση απελπισία, τόσο πόνο...
Το πιο σκληρό και το πιο όμορφο πρόσωπο της ζωής συνθέτουν το νόμισμα του μυθιστορήματος αυτού. Η συγγραφέας βάζει βαθιά το νυστέρι στα αποστήματα της σημερινής κοινωνίας. Παρακολουθεί τους δοκιμαζόμενους ήρωές της, την απεγνωσμένη πάλι τους να βγουν στο φως. Καταγράφει τη σκέψη τους, ανατέμνει την ψυχή τους. Πικρή η διαδρομή μέχρι που έρχεται ο μεγάλος, ο σωτήριος έρωτας. Στηριγμένοι σε αυτόν θα φτάσουν επιτέλους στο Νότο τους, το Νότο της θαλπωρής, της λύτρωσης, της ελευθερίας.