Ο Αντρέ Μπρετόν και η ομάδα των σουρεαλιστών γεννήθηκαν μαζί με τον κινηματογράφο. Μεγάλωσαν με τα φτηνά θαύματα του παράξενου μάγου, που στις δυο πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας διεκδικούσε το μικρό του μερίδιο στο λαϊκό θέαμα, για να αποσπάει από αυτό τη μερίδα του λέοντος. Η εικόνες των πρώτων Φαντομάδων θα τους συντροφεύουν, αγαπημένες μνήμες, στον πολυτάραχο βίο τους. Και η ταραχή που θα προξενήσουν στους καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής τους θα γράψει τη δική της ιστορία, την Ιστορία του Σουρεαλισμού. Και εκεί μέσα ο κινηματογράφος δεν είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο.

Ούτε και στην Ιστορία του Κινηματογράφου ο σουρεαλισμός κατέχει σεβαστή έκταση, ακόμα και όταν αυτή είναι γραμμένη από τον πρώην σουρεαλιστή Ζορζ Σαντούλ. 'Aραγε αρκεί η φράση του Κύρου: «Όλος ο κινηματογράφος είναι σουρεαλιστικός;» Πάντως φτιάχτηκαν ταινίες που διεκδικούν αυστηρά την οριοθέτησή τους στο ντανταϊστικό και στη συνέχεια το σουρεαλιστικό στρατόπεδο και γράφτηκαν κείμενα από σουρεαλιστές για τον κινηματογράφο.

Αυτά είναι και τα αντικείμενα τούτης της συλλογής: Μια επιλογή από κείμενα και αποσπάσματα σεναρίων, γραμμένα από τα γνωστά μέλη της ντανταϊστικής και σουρεαλιστικής ομάδας των δεκαετιών του '20 και του '30, μα και μεταγενέστερα. Παράλληλα υπάρχουν και κείμενα ελλήνων σουρεαλιστών για τον κινηματογράφο, είδος σπάνιο αλλά όχι ανύπαρκτο.