Η καθημερινότητα, η στιγμή, η καλή και η κακή ώρα σαν μια ιχνογραφία ζωής, φιλτραρισμένη μέσα από την προσωπική εμπειρία, μας κάνει να γίνουμε εμείς οι ίδιοι αστυνομία του εαυτού μας.

Λες κι έχει σκηνοθετηθεί ή προγραμματιστεί η ιστορία και οι προσωπικές μας εμπειρίες, είτε ως υποβολείς είτε ως φρουροί, μας υπαγορεύουν μια ζωή χρήσιμη και παραγωγική, που δε φαίνεται να ταιριάζει με την ανθρώπινη ύπαρξη, όπως την ξέρουμε αιώνες τώρα.