Ο αγχωμένος σαραντάρης που πάει να επισκεφτεί τη μητέρα του προσπαθώντας να διασκεδάσει τη θλίψη για τον πρόσφατο χωρισμό από τη γυναίκα του, ο δημόσιος υπάλληλος-μεταφραστής που μάταια προσπαθεί να αξιοποιήσει το χρόνο της άδειάς του, η ξεναγός που επιμένει να ζήσει έναν αδύνατο έρωτα βρίσκονται μπροστά στο τελικό όριο των εσωτερικών τους αντιφάσεων, αντιμέτωποι με μια αλλαγή που έχει ξεπεράσει τα μέτρα τους και με τη μοιραία παραδοχή της αδυναμίας να αλλάξουν τον εαυτό τους.

Η αφήγηση περιγράφει το συνηθισμένο με διαβρωτικό χιούμορ και συγκρατημένο αυτοσαρκασμό.