Ο συγγραφέας έζησε σε μικρή ηλικία την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου, η οποία άφησε μέσα του αθεράπευτα τραύματα και αναρίθμητα γιατί. Στο διήγημά του περιγράφει τον άδικο και πρόωρο χαμό δύο παλικαριών που ανήκαν στα αντίπαλα στρατόπεδα.

Παρακολουθεί τα βήματα της ζωής της φανταστικής του ηρωίδας, η οποία είναι το τρίτο και πιο αθώο θύμα, που εγκατέλειψε την οικογένειά της παρασυρμένη από τον κεραυνοβόλο νεανικό έρωτά της. Γι' αυτόν έφτασε μέχρι την εκδίκηση, μια εκδίκηση υποβολιμαία και κούφια, που τελικά την αφυπνίζει και την κάνει να θυμηθεί ποια είναι.