«Θα περάσουν χρόνια, σουλτάνε μου, και μόνο όταν θα έχει ωριμάσει, θα καταλάβει αυτό το παιδί τη βοήθεια που του πρόσφεραν απλόχερα όλοι αυτοί οι άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, θρησκειών και αντιλήψεων, με κίνδυνο να χαρακτηριστούν συνένοχοι.»

Ξαφνικά χαμογέλασαν. Ακουσαν τις ανύπαρκτες καμπάνες της Αγια Σοφιάς να χτυπούν, τους μουεζίνηδες στους έξι μιναρέδες του Σουλτάν Αχμέτ να τραγουδούν και την πλημμυρισμένη από ευτυχία φωνή του Ραούφ να σκεπάζει όλη την Πόλη, μετά από τη δεκαπενταετή αποχή, να την προσπερνάει και να χάνεται στα πέρατα της γης.
«Σ' αγαπώ, Λεϊλάαα!»