Ένα καταπληκτικής δύναμης μυθιστόρημα, ένα κείμενο που ξαφνιάζει και συγκινεί. Χιουμοριστικό, ανθρώπινο -βαθύτατα ανθρώπινο-, ειλικρινές και ξέχειλο ατόφια συναισθήματα. Οι αντιήρωές του, το Κόκκινο Χρυσόψαρο και το Ευπαρουσίαστο Αγόρι, πραγματικοί και καθημερινοί, ασφυκτιούν μέσα σε μια «τακτοποιημένη» εκ των άνω ζωή που ποτέ τους δε διάλεξαν. Και επαναστατούν: με το ονειροπόλημα, την τρέλα, το γέλιο, τη ζωγραφική...

Ένα βιβλίο για τα χαμένα όνειρα και για τα αδιέξοδα του ολοκληρωτισμού, τόσο στην Αλβανία όσο και οπουδήποτε αλλού. Και, ταυτόχρονα, μια ελεγεία για την τέχνη, τη φιλία, την ελεύθερη σκέψη - και την ελπίδα. Το μυθιστόρημα που είχε την «τύχη» να πολτοποιηθεί αμέσως μετά την πρώτη του εμφάνιση, καθιστώντας το συγγραφέα του σύμβολο της αντίστασης στη γειτονική πολύπαθη χώρα.