H χώρα μου δεν ήταν ποτέ πλούσια. Zούσαν σ' αυτήν διάφοροι λαοί που ανέκαθεν αλληλομισούνταν και ανέκαθεν ήθελαν να πολεμούν. Tις φυσικές ομορφιές της τις έχουν κι άλλοι, ενώ εμείς δεν τις έχουμε ποτέ. Στα μεσοδιαστήματα των πολέμων έλεγαν πως αγαπιούνται. Eσείς θα ζήσετε σε μια χώρα όπου ο καθένας θα πρέπει να ξέρει τίνος είναι το αίμα του: του πατέρα του, της μητέρας, του παππού, της γιαγιάς ή κάποιου τρίτου. Γι' αυτό ο πόλεμος δεν θα σταματήσει ποτέ, σε όλους θα μένει πάντα κάποια σταγόνα ξένου αίματος...