«Στην τηλεόραση έρχονται οι σύντροφοι απ το εργοστάσιο ταχτικά και μου λένε, μεγάλε! γλίτωσες απ τη φάμπρικα! κι εγώ τους λέω, ρε τρόμπες, όλοι σε φάμπρικα δουλεύουμε, και τους κερνώ μπίρα, και τους γνωρίζω στον προϊστάμενο, του λέω, οι δικοί μου, κι αυτός λέει χάρηκα - μπορεί να μη χαίρεται αλλά οι φίλοι μου χαίρονται. Α, και κάτι που ξέχασα, μου το πε μια μέρα κρυφά η μητέρα μου: Το πρώτο βράδυ που βγήκα στην τηλεόραση, στις ειδήσεις, ο πατέρας μου σηκώθηκε όρθιος και χειροκρότησε κι ύστερα βγήκε έξω και γύρισε μετά από τέσσερις ώρες τύφλα στο μεθύσι...»