Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονο ενδιαφέρον για την κοινωνική, πολιτισμική και εκπαιδευτική κατάσταση των Τσιγγάνων (Ρόμηδων) στη νεοελληνική κοινωνία. Ταυτόχρονα, μεγάλη διάδοση απέκτησαν εθνοτικές αντιλήψεις σχετικά με την ύπαρξη κάποιας αιώνιας και αμετάβλητης βιολογικής ή πολιτισμικής «φύσης» των Τσιγγάνων. Η μονοδιάστατη προβολή της πολιτισμικής διαφοράς των μετανεωτερικών ιδεών περί «πολυπολιτισμικότητας», που οδηγούν στην ιδεολογική νομιμοποίηση της πολιτισμικής κατάτμησης και πολυδιάσπασης του κοινωνικού ιστού. Η μετατροπή του κουλτουραλισμού σε επίσημη εκπαιδευτική πολιτική οδηγεί στην αποδόμηση του ενιαίου σχολείου, στην υιοθέτηση του εκπαιδευτικού διαχωρισμού των «παιδιών με πολιτισμικές ιδιαιτερότητες» και στην ενίσχυση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων.

Η ιδιαιτερότητα της παρούσας μελέτης συνίσταται στο συνδυασμό της γενικότερης διερεύνησης της κοινωνικής και εκπαιδευτικής κατάστασης των Ελλήνων Τσιγγάνων με την παρουσίαση της περίπτωσης των Τσιγγάνων του Ηρακλείου Κρήτης. Στο βιβλίο εξετάζεται το ζήτημα των δυνατοτήτων και των περιορισμών των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών παρεμβάσεων σε περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες.