Τα αστικά κτίρια κατοικιών, κτισμένα κατά το συνεχές σύστημα, αποτέλεσαν το κύριο στοιχείο διαμόρφωσης των σημερινών πόλεων. Τα τελευταία χρόνια τα κτίρια αυτά βρίσκονται στο περιθώριο της Αρχιτεκτονικής πρακτικής, παρά το προφανές ενδιαφέρον τους, που οφείλεται: αφ ενός στη θέση τους στην πόλη και στο ρόλο που παίζουν στη διαμόρφωση του αντιληπτικού της περιβάλλοντος και αφ ετέρου στην ανάμιξη χρήσεων που προσφέρουν καθώς φιλοξενούν χώρους κατοικιών, γραφείων, αναψυχής και πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Τα βασικά προβλήματα στο σχεδιασμό αυτών των κτιρίων είναι ο σεβασμός και η ένταξη στο κτιριακό περιβάλλον, ιδιαίτερα όσον αφορά τα γειτονικά κτίσματα, η- συχνά δύσκολη- ικανοποίηση των απαιτήσεων φωτισμού, η εξεύρεση λύσεων για την πρόσβαση και τη διάταξη χώρων σε κήπους ή βεράντες.

Αντίστοιχα προβλήματα, αλλά κάπως ευκολότερα επιλύσιμα, υπάρχουν και στη δόμηση κατοικιών εν σειρά ή οικιστικών συγκροτημάτων στα προάστια ή στις παρυφές των πόλεων. Η πρόσβαση, ο ηλιασμός, ο αερισμός η διαμόρφωση κήπων και ελεύθερων χώρων μπορούν να ικανοποιηθούν ευκολότερα και μάλιστα με μικρότερο κόστος...