Τον έλεγαν Μιχάλη Γεωργίου. Ήταν ένας συνηθισμένος ναύτης. Ο μισότρελος αδερφός του τον μισούσε θανάσιμα και κατασπαταλούσε την πατρική τους περιουσία.

Ένα πρωινό συνόδεψε τη χρηματαποστολή του Πολεμικού Ναυτικού. Δύο δις πέρασαν από τα χέρια του. Κι εκείνη εισέβαλε στο μυαλό του. Η ιδέα. Ο πόθος για τα χρήματα. Η ιδέα της ληστείας που θα έφερνε αναπόφευκτα και το θάνατο. Σχεδίασε άψογα το κόλπο και φρόντισε τα πάντα.

Όμως κάτι στο τέλος πήγε στραβά. Για να γνωρίσει απρόσμενα τον έρωτα στα μάτια της γλυκιάς Νιόβης. Όμως η ιδέα δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Του έδωσε άλλη μια ευκαιρία κι εκείνος αιματοκύλησε τον Βοτανικό.