Βιένη, 1913. Η χαραυγή μιας νέας εποχής, στη σκιά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Στα σταυροδρόμια της πολιτικής, της φιλοσοφίας, της ψυχανάλυσης και της τέχνης συναντιέται ένας κόσμος ανήσυχος μπροστά στο καινούργιο.

Ο Φρόιντ, στην ακμή της καριέρας του, αναλαμβάνει την Έλενορ, μία εικοσιτετράχρονη κοπέλα που υποφέρει από πόνους στα πόδια. Κλασική περίπτωση υστερίας, ο Φρόιντ εστιάζει στον εσωτερικό της διχασμό: δεν έχει αποφασίσει ακόμα το είδος της γυναίκας που θα ήθελε να είναι. Αιωρούμενη ανάμεσα στην κατά συνθήκην ζωή που ζει και στην αληθινή ζωή που πρέπει να εφεύρει.

Ποιο είναι το τραύμα στην περίπτωση της Έλενορ; Μέσα από τις συναντήσεις τους, ο Φρόιντ προσπαθεί να συνδέσει τον κατακερματισμένο δίαυλο ανάμεσα στον πόνο του σώματος και της ψυχής της και στο αδιόρατο που καταδυναστεύει την ύπαρξή της: το θάνατο του αγαπημένου της πατέρα, ενός άντρα με ριζοσπαστικές ιδέες που όμως την έβλεπε περισσότερο σαν τον γιο που δεν απέκτησε? το αποτυχημένο της φλερτ με τον Χέρμαν, υπέρμαχο των επαναστατικών ιδεών που κυκλοφορούσαν στις εργατικές συνοικίες της Βιένης? μια συνάντηση με τον Τρότσκι? μια επεισοδιακή επίσκεψη στην έκθεση του Κλιμτ? η εμμονή της με το μύθο του λευκού γάμου ανάμεσα στον Ερρίκο και στην Κυνεγόνδη? μια φράση-κλειδί: «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα παίζοντας με την επιθυμία ενός άντρα.» Ο Φρόιντ αφουγκράζεται την αγωνία ενός ανθρώπου που ζει χωρίς να ζει. Την αγωνία κάθε ανθρώπου που θέλει να ανακαλύψει τον εαυτό του, αλλά δεν ξέρει τον τρόπο.

Το χρονικό μιας ψυχανάλυσης. Η ανάδυση και εδραίωση του επιστημονικού λόγου απέναντι στις κρατούσες αντιλήψεις, η αγωνία του ανθρώπου που αναζητά να ορίσει τον εαυτό του και τη θέση του σ' έναν μεταβαλλόμενο κόσμο. Ένα μυθιστόρημα που μεταφέρει το κλίμα της αλλαγής στις αρχές του εικοστού αιώνα μέσα από τις εξελίξεις -και τις συγκρούσεις- στο χώρο της πολιτικής, της φιλοσοφίας, της ψυχανάλυσης και της τέχνης.