Καλά κουμάσια και του λόγου τους - τα σύννεφα θέλω να πω. Σου κάνουνε τ' ανήξερα περιστεράκια και μέσα τους έχουνε κρυμμένο το πικρό κεντρί. Αμ αυτά ήτανε - ποια άλλα; - αυτά ήτανε που φέρανε όλο το κακό. Πηγαίνανε παν' απ' το βάλτο σαν τα φουσκωμένα βουβάλια, ξερνοβολούσαν, και κατόπιν γυρνούσανε ξεθυμασμένα και λέγανε κατά τον αέρα: «Έλα, τώρα έχεις το ελεύθερο να μας πάρεις».