Η Αλίκη Ευστρατιάδου δεν μετράει το χρόνο και το μόχθο της. Δεν δέχεται φραγμούς, δεν κάνει συμβιβασμούς ή υποχωρήσεις. Απαιτεί την τελειότητα και τη συνέπεια. Τα δέκα διηγήματα, με γενικό τίτλο "Την 16η Ημέρα ", μέσα από τις γλαφυρές περιγραφές, τους ολοζώντανους διαλόγους, την καλοδουλεμένη σάτιρα, μα συνάμα την πρόδηλη πίκρα και ευαισθησία της συγγραφέως, προσθέτουν ένα ακόμα λιθάρι στο ψήλωμα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.