Ένα συναρπαστικό, ολοζώντανο μυθιστόρημα, έντονο σε λυρισμό, που αποτυπώνει το πάθος της συγγραφέως για ελευθερία και ειρήνη. Αναφέρεται στη γενιά αυτών που ήταν της μοίρας τους να ανθίσουν κάτω από τη μαύρη σκιά του Πολέμου και της Κατοχής, η οποία τους στέρησε για τέσσερα χρόνια τον ήλιο της λευτεριάς και τους έκανε να αντικρίσουν τη ζωή μέσα από το παραμορφωτικό πρίσμα της πείνας, του φόβου, του θανάτου και, το χειρότερο, του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η Αλίκη Ευστρατιάδου, με πολλή τόλμη και από αγνή αγάπη για την Αλήθεια και την Ιστορία του Τόπου μας, αποφάσισε να γράψει όλα όσα άκουσε, έζησε, θυμότανε, πιστεύοντας πως, σώζοντας το χθες, θεμελιώνουμε ένα σωστότερο Σήμερα και ένα καλύτερο Αύριο.