Μπορεί ένας κατασταλαγμένος ορθολογιστής να αρχίσει να αναλογίζεται πώς οι μεγάλες αλήθειες ξεπερνούν τις δυνατότητες της λογικής και μας αποκαλύπτονται με υπερβατικό τρόπο; Αυτό το πρόβλημα αποτελεί το επίκεντρο του μυθιστορήματος του Βασίλη Μοσκόβη. Ο αόρατος κόσμος, την ύπαρξη του οποίου δεν πίστευε, ούτε υποψιαζόταν ο κεντρικός ήρωας, του αποκαλύπτεται με εκτυφλωτική λάμψη και σμίγει τον ορατό, τον αισθητό και χειροπιαστό κόσμο...