Το μυθιστόρημα μας μιλά για τη φρίκη του ναζισμού πριν ξεσπάσει ο Β' παγκόσμιος πόλεμος, όπως τη βίωσαν μια συντροφιά από φοιτητές που σύχναζαν στον καφενέ της Νιρεμβέργης.
Ποιητές και φλογεροί ιδεολόγοι, όπως ο Γιόχαν κι η Γκρέτα, οραματίζονται ένα καλύτερο αύριο!
Σημαδεμένοι Εβραίοι, όπως ο Ελία κι η αδερφή του 'Aννα, αφήνουν την τελευταία τους πνοή σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως.
Ανθρωπιστές, όπως ο κουτσός εισαγγελέας Τόμας, πιστεύουν πως το σώμα είναι φτιαγμένο από χώμα, όμως η ψυχή είναι θεϊκή πνοή!
Οργισμένοι και φανατισμένοι, όπως ο Φριτζ κι η Φρίντα, πίνουν νερό στο όνομα του Χίτλερ και γίνονται συνένοχοι στις θηριωδίες των ναζί.
Αγνοί και άσπιλοι, όπως η Μπρέντα και η Μαίρη, θυσιάζουν τη ζωή τους για το υπέρτατο ιδανικό του ανθρώπου: τον αληθινό έρωτα!
Κι ο Έριχ;
'Aραγε πούλησε την ψυχή του στον διάβολο;
Ή μήπως δεν υπάρχει διάβολος, παρά μόνο ανυποψίαστοι άνθρωποι, υποταγμένοι στο «καθήκον», και κοινωνίες που γαλουχούνται να μην έχουν υψηλά ιδανικά;