Την εποχή κατά την οποία στη Δυτική Ευρώπη ο Μπετόβεν σχεδιάζει την πρώτη του Συμφωνία, μία μεγάλη μορφή με ξεχωριστό υμνογραφικό τάλαντο και μελοποιητική ικανότητα αναδεικνύεται στο χώρο της Ανατολικής Ορθόδοξης μουσικής. Πρόκειται για τον Ιάκωβο, 'Αρχοντα Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, πιστό τηρητή της παράδοσης και τον πρώτο που μελοποίησε κατά το νόημα των ύμνων, λέξη προς λέξη, οδηγώντας τη μελοποιία σε κορύφωση με μελισματική πλοκή και λυρισμό απαράμιλλου κάλλους. Χαρακτηριστικό δείγμα της μελοποιητικής του δεινότητας είναι τα επτά ιδιόμελα των Κυριακών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που θεωρούνται σε σχέση με τα άλλα ιδιόμελα «τα κάλλιστα και κατανυκτικώτατα».

Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας ασχολείται με τη μουσική ανάλυση των παραπάνω ιδιομέλων που αποτελούν κορύφωση στον τομέα της περιγραφικής βυζαντινής μουσικής, ισάξια σε μελουργικό πλούτο με το γνωστό δοξαστικό αποστίχων της Μ. Τρίτης της Κασσιανής. Η ανάλυση αυτών των ιδιομέλων αποτέλεσε βασικό θέμα του διαγωνισμού μουσικών ΑΣΕΠ 2001.

Το βιβλίο αυτό απευθύνεται τόσο σε μύστες και μελετητές της ψαλτικής τέχνης, όσο και σε κάθε πιστό και θαυμαστή της Ορθόδοξης Ελληνικής Παράδοσης. Υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης της ανάλυσης μέσα από το πρωτότυπο κείμενο και τη μετάφραση, τη μουσική πορεία της μελωδίας, η οποία δίδεται και σε ευρωπαϊκή σημειογραφία, και τέλος από ψηφιακό δίσκο με τον αείμνηστο Πρωτοπρεσβύτερο του Πανσέπτου Πατριαρχικού Ναού του Αγ. Γεωργίου Κωνσταντινουπόλεως, π. Παναγιώτη Τσινάρα.