Είναι κάποιες στιγμές στις ζωές των ανθρώπων που το χθες με το σήμερα τυλίγονται σαν κουβάρι, ή δένονται σαν αλυσίδα. Στο χέρι αυτού που έβλεπε φως εκεί που οι άλλοι έβλεπαν μόνο σκοτάδια, χαράσσεται ένα κλειδί, με την εντολή ν' ανοίξει κάτι. Κατευθύνει ή κατευθύνεται; Ζει, ή ξαναζεί καβάλα στην πλάτη ενός ανάδρομου χρόνου μέσα στο «όνειρο»;