ο «Έπος του '40» η νεοελληνική λογοτεχνία το αντιμετώπισε εξαρχής εν θερμώ. Η προσέγγιση του πολέμου εκείνου -με εξαίρεση τον «Ανθυπολοχαγό» του Ελύτη- εξαντλείται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο να επιβεβαιώσει τον ηρωικό αγώνα των καλών Ελλήνων και την εγκληματική δράση των κακών και δόλιων Ιταλών.

Ο Κώστας Ι. Καλατζής πέρασε απέναντι. Έψαξε να βρει αυτούς τους κακούς. Δεν τους βρήκε. Μόνο δυστυχισμένους βρήκε, και ανεύθυνους· και έναν μουλαρά με το μουλάρι του να εισβάλει στην Ελλάδα. Η Οδοιπορία του Ιουλίου Καίσαρος -τούτο το βιβλίο- είναι ανάδρομη. Οδηγεί στη συνάντηση του Ιταλού με τον Έλληνα στην παγωμένη φρίκη της Αλβανίας, όπου οι δύο φαντάροι έκπληκτοι βλέπουν πως αυτοί είναι ίδιοι -ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. Τίποτα δεν τους χωρίζει.