Ομόνοια. Πλατεία ιστορική, χώρος μαγικός με μυστική ζωή, ομφαλός της Αθήνας μα και γοητευτικό λογοτεχνικό κέντρο με μυθοποιητική εξουσία πάνω στους σύγχρονους συγγραφείς. Από τα τέλη του 19ου έως τα τέλη του θνήσκοντος 20ου αιώνα πλείστοι συγγραφείς, ποιητές και τραγουδοποιοί έχουν εντρυφήσει στα ενδότερα της πλατείας. Από τον Μιχαήλ Μητσάκη και τον Ιωάννη Κονδυλάκη πήραν τη σκυτάλη ο Γιώργος Σεφέρης, ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο Κώστας Ταχτσής, ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, ο Νίκος Γκάτσος, ο Χένρυ Μίλλερ, ο Νίκος Τσιφόρος, ο Γιάννης Μαρής, ο Μιχάλης Κατσαρός, ο Μόνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Θανάσης Βαλτινός, ο Γιώργος Χρονάς, ο Γιάννης Πατίλης, ο Σωτήρης Δημητρίου, ο Μανώλης Ρασούλης, η Αφροδίτη Μάνου, η Μαρία Μήτσορα, η Μαρία Δαμανάκη, ο Διονύσης Καψάλης, ο Θοδωρής Γκόνης και άλλοι πολλοί.

Είκοσι χρόνια μετά το κλασικό πλέον πόνημα του Γιώργου Ιωάννου που πραγματεύεται την αμαρτωλή πλευρά της Ομόνοιας, ένας άλλος συγγραφέας, ο Φίλιππος Φιλίππου, επιχειρεί μια διαφορετική προσέγγιση του χώρου. Το Ομόνοια 2000 - Ταξίδι στον ομφαλό της Αθήνας, ένα βιβλίο με τις 123 αισθαντικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Στράτου Καλαφάτη, είναι μια περιπλάνηση στην καρδιά της πόλης, σημείο κομβικό που έχει υποστεί αλλεπάλληλες επεμβάσεις από αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, δημάρχους, υπουργούς και για το οποίο καινούργιοι αρχιτέκτονες και ειδικοί ετοιμάζουν νέα σχέδια μετάλλαξης με πρόσχημα τη βελτίωσή του.