"Λέγομεν μόνον ενταύθα πρώτος ότι ουδείς θα δυνηθή να προσβάλη την φιλαλήθειαν, την ειλικρίνειαν και την αγαθήν προαίρεσιν του Μακρυγιάννη συγγράφοντος τα Απομνημονεύματα αυτού. Ο Μακρυγιάννης γράφει τρόπον τινά δια της σπάθης και ουχί δια της γραφίδος.
Υπάρχουσιν εν τοις Απομνημονεύμασιν αυτού χαρακτηρισμοί προσώπων, διάλογοι, επιγράμματα οξύτατα, εισδύοντα οδυνηρώς εις την ψυχήν, τραυματίζοντα την σάρκα.
Ίσως αυτή η φωνή της εθνική ψυχής είναι η ψιθυρίσασα εις το ούς του Μακρυγιάννη την ιεράν παραγγελίαν της συγγραφής του παρόντος έργου. Είναι δε τούτο αναμφισβητήτως το γνησιώτατον και καθαρώτατον κάτοπτρον των χρόνων εις ούς αναφέρεται".