Το παρόν έργο αρχίζει με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το χάσμα που δημιουργήθηκε στη διεθνή αρχιτεκτονική και αστική χωροδιάταξη. Το βιβλίο μέσω των περιγραφικών εικόνων του παρουσιάζει τη νέα αντιπροσωπευτική γλώσσα της μεταπολεμικής εποχής, που χαρακτηρίζεται από την ανάγκη της ανοικοδόμησης και την αναζήτηση νέων μνημείων, εξετάζοντας τις νέες τάσεις που εμφανίστηκαν κυρίως οτις αρχές του 21ου αιώνα.

Η φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εξερεύνησης του νέου κόσμου της αρχιτεκτονικής με τις αιθέριες και μερικές φορές κολοσσιαίες μορφές της που τυγχάνουν απολύτως συμμετρικές και αναπάντεχα ισορροπημένες.