Η ιστορία των μουφτειών της Δυτικής Θράκης αποτελεί ένα ζωτικό κεφάλαιο που συνδέεται με την παράλληλη εξέταση ελληνικών και οθωμανικών ιστορικών πηγών. Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) συστηματική έρευνα και εμπεριστατωμένη μελέτη για τις μουφτείες της Δυτικής Θράκης, γι' αυτό προέκυπταν ερωτηματικά γύρω από το έργο και τις αρμοδιότητες των μουφτήδων. Η έλλειψη, εξάλλου, συστηματοποίησης των υπαρχόντων στοιχείων οδήγησε τους λιγοστούς, κατά καιρούς, ερευνητές σε αδιέξοδο, γιατί στο θέμα, εκτός από το νομικό και κοινωνικό πλαίσιο, εμπλέκεται το εθνικό και πολιτικό στοιχείο, οπότε η ιστορική προσέγγιση υπήρξε ημιτελής.

Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να καλύψει το κενό αυτό, εξετάζοντας την ύπαρξη του θεσμού στην οθωμανική αυτοκρατορία, τη μεταβολή του στη Δυτική Θράκη με τη συγχώνευση των αρμοδιοτήτων και την ανάθεση του έργου στον καδή-μουφτή και τη διατήρηση του θεσμού των μουφτειών μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης. Η έρευνα επικεντρώθηκε στη θεσμική και όχι στην πολιτική διάσταση, αν και οι πολιτικές επιπτώσεις είναι καθοριστικής σημασίας στη χάραξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.