Το αξιοσημείωτο αυτό βιβλίο του Θίοντορ Ζέλντιν παρουσιάζει στον αναγνώστη μια καινούρια όψη του παρελθόντος. Ενώ άλλοι ιστορικοί εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ιστορία, ο Ζέλντιν γράφει για την ιστορία των αισθημάτων. Ο Ζέλντιν ερευνά την πορεία των ανθρώπινων αισθημάτων μέσα στο χρόνο -το φόβο, από τους Βίκινγκς και τους Αζτέκους μέχρι τους σημερινούς υποχονδριακούς· το θάρρος, από τον Σωκράτη μέχρι τον Γκάντι· τη συμπόνια, από τον Μο-Τζου μέχρι τις σημερινές νοσοκόμες- και επικεντρώνει το ενδιαφέρον του εξίσου σε άντρες και γυναίκες. Μελετάει πώς οι άνθρωποι έχασαν και ξαναβρήκαν την ελπίδα· πώς έμαθαν σιγά σιγά να συζητούν για ενδιαφέροντα θέματα· πώς μερικοί, αλλά σε καμιά περίπτωση όλοι, απέκτησαν ανοσία στη μοναξιά· πώς το πάθος που οι άντρες νιώθουν για τις γυναίκες, και για άλλους άντρες, άλλαξε μέσα στους αιώνες· πώς ο σεβασμός έγινε πιο επιθυμητός από τη δύναμη της εξουσίας· γιατί ακόμα και οι προνομιούχοι είναι συχνά μελαγχολικοί· πώς η μοίρα αντιστέκεται ακόμα και στους αστρολόγους· και πώς γονείς και παιδιά αλλάζουν άποψη για το τι ζητούν οι μεν από τους δε.

Το βιβλίο αυτό φωτίζει κάτω από ένα καινούριο πρίσμα ό,τι μας κάνει πιο ανθρώπινους - την εσωτερική συναισθηματική εμπειρία των αντρών και των γυναικών μέσα από τους αιώνες.