Το ανά χείρας βιβλίο είναι καρπός διαλόγου γιαγιάς και εγγονής. Η συνομιλία ανάμεσα στις δύο γυναίκες επέτρεψε, στη μεν Κατερίνα Καμπάνη να συμπληρώσει την εικόνα του παππού της Αρη Αλεξάνδρου, στη δε Καίτη Δρόσου να καταθέσει τη μαρτυρία της για τα χρόνια που έζησαν με το σύντροφό της στο Παρίσι ως πολιτικοί εξόριστοι.