Αυτή η προκλητική, πρωτοπόρα και πλήρως συναρπαστική πολιτισμική ιστορία διερευνά πως αντιμετωπίστηκε το στήθος στον δυτικό κόσμο από τους αρχαίους χρόνους έως σήμερα - πως το κατανόησε η θρησκεία, οι τέχνες, η κοινωνία, η πολιτική, η ιατρική και η ψυχανάλυση. Από την αιγυπτιακή θεότητα Ίσιδα, η οποία προσέφερε θεϊκή υπόσταση και αθανασία σ' αυτούς που τρέφονταν από τα στήθη της, ως το θρύλο των ιδρυτών της Ρώμης -του Ρωμύλου και του Ρώμου- που θήλασαν μια λύκαινα, το βιβλίο της Μαίριλυν Γιάλομ αποκαλύπτει πως στους αρχαίους χρόνους το στήθος αντιμετωπίστηκε ως αντικείμενο λατρείας, ως μέσο συντήρησης. Η Γιάλομ δείχνει πως στις πρώιμες χριστιανικές αναπαραστάσεις το γυναικείο σώμα αντιμετωπίστηκε ως απειλή κατά της πνευματικότητας, και μετέπειτα ως η προσωποποίηση της χριστιανικής ευσπλαχνίας και της αγνότητας στις απεικονίσεις της Παρθένου που θηλάζει το βρέφος Χριστό στις εικόνες της Madonna-del-latte του 14ου αιώνα.