Πρόκειται για 14 δοκίμια του Οδυσσέα Ελύτη γραμμένα το 1995. Τα κείμενα αυτά κινούνται σε ένα ευρύ πλαίσιο θεμάτων που απασχολούσε τον ποιητή, από αναφορές σε πρόσωπα και έργα- Χάυντ, Δραγούμης- σε θέματα αισθητικής, γλώσσης και βιβλίου έως σε πιο προσωπικά, μιας άλλου είδους ποιητικής αυτοβιογραφίας.