...Πόσα χρόνια, πόσες στιγμές παλεύω από παιδί, να πω αυτό που θέλω να πω! Η ποίηση είναι το αποτέλεσμα. Και παντού, όπως τώρα, βγαίνει πως αυτό που θέλω να πω, που λαχταρώ να πω και μένει μέσα μου η λαχτάρα, αυτό το λέω, είναι ειπωμένο, γιατί πρόλαβε κι έγινε η πραγματικότητα, ο κόσμος. Είμαι αναγκασμένος να τη δεχτώ. Τι άλλο να κάνω; Αυτό λοιπόν είναι η ευτυχία. Ότι και το πιο λαχταρισμένο, το πιο αδύνατο μου είναι δυνατό και απλό. Έτσι ακούω το σπουργίτι τώρα. Έτσι αγγίζω την πραγματικότητα. Έτσι κοιτάω τίποτα...