Σήμερα «ο τόνος της φωνής του Σεφέρη» έχει καθιερωθεί ως ο τόνος ενός νηφάλιου και σταθερού ανθρωπιστικού ιδεώδους -εκείνου που εκφράζεται με τη σεφερική ποιητική φράση «το ζύγιασμα της καλοσύνης». Πρόκειται για το ιδεώδες μιας συνειδητής ουμανιστικής προσέγγισης στα ανθρώπινα, την οποία η ρωμιοσύνη, μοιρασμένη ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, εκόμισε στην ανθρωπότητα.

Στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα βρει τις βασικές έννοιες που χαρακτηρίζουν τον ποιητικό στοχασμό του Σεφέρη, εκείνες της τραγικής αίσθησης, της αγωνίας για την πορεία της ανθρωπότητας μέσα από τη στήριξη ή την παράβαση της έννοιας της δικαιοσύνης, έννοιες που απασχολούν έντονα την εποχή μας. Οι απαντήσεις του Σεφέρη στα μεγάλα αυτά ερωτήματα (για τη ματαιότητα και τη φενάκη των πολέμων, για την αλαζονεία των δυνατών, για την πίστη στις δρώσες παραδοσιακές αξίες) προκαλούν θετικά το ενδιαφέρον των νεότερων γενεών. Ο Σεφέρης με την ποιητική του τέχνη πέτυχε να κατακτήσει εκείνο το ιδεατό σημείο ανάμεσα στο αρχαίο και το σύγχρονο, ανάμεσα στο παραδοσιακό και το μοντέρνο, ανάμεσα στο ασκητικό και το αισθησιακό. Ένα βιβλίο που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις σεφερικές σπουδές.