Μέσα από το βιβλίο του αναπηδά το νόημα της πραγματικής επανάστασης, όχι μονάχα σαν γεγονότος ιστορικού, αλλά σαν ψυχολογίας, όπου ο άνθρωπος εξισώνει μες στη συνείδηση του τη ζωή και το θάνατο και ξέρει πως πρέπει να περάσει μες από το θάνατο για να πιάσει στα χέρια του τη ζωή - ταυτόσημη πάντα με την ελευθερία σε κάθε επανάσταση. Αυτή σε οπλίζει με την ακαταγώνιστη δύναμη της απελπισίας - ο θάνατος κι ο οχτρός είν' ένα πράμα, χτυπάς τον ένα και νικάς τον άλλο.
"Κωνσταντή, θα πεθάνεις", λέει απλά προς τον εαυτό του ο ήρωας του βιβλίου που κρίνουμε, ο ξυπόλυτος Ψαριανός μούτσος, κάθε φορά που είναι να ορμήσει και να κάψει το καράβι.

(Ασημάκης Πανσέληνος)