ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Θα ήθελα οι εικόνες μου να εισχωρούν στα όνειρα κι αντιστρόφως. Οι εικόνες δεν εξιστορούν πάντοτε ένα κείμενο. Το κείμενο δεν αποτελεί πάντοτε έναν και μοναδικό τρόπο έκφρασης. Τα λόγια μου που μπορούν να διοχετεύονται στις μορφές, στα σχήματα, στα χρώματα είναι που έχουν σημασία. Τότε... ο ήλιος μπορεί να δύει και ν΄ ανατέλλει περισσότερο από μια φορά τη μέρα. Ο χρόνος κυλάει μέσα από τα σώματα. Ο χρόνος επαναπροσδιορίζεται σε κάθε όνειρο. Ο κύκνος, το φεγγάρι, η βροχή, η σκάλα, τα φθαρμένα πιάνα με ουρά, το παλιό ξενοδοχείο, το δωμάτιο που μοιάζει να αιωρείται, το έμβρυο, το παιδί, ο άνεμος, τα πουλιά και οι ερωτευμένες μέλισσες, το τριαντάφυλλο. Το ταξίδι μπορεί και να γίνει μεγαλύτερο.