«Αχ! Αυτοί που δεν βρίσκουν σήμερα τίποτε γερό, τίποτε στην θέσιν του, όπου μας πετούν πάντοτε κατά πρόσωπον τον παλιό καλό καιρό, με το να χωρίζει από τους καιρούς εκείνους τα μάτια της μνήμης των όλο το μακρυνό διάστημα των περασμένων χρόνων, ομοιάζουν εκείνους όπου από μακριά βλέπουν όλα τα βουνά ομαλά, ωραία, χρυσοπράσινα, ευκολοπάτητα - ούτε τις άγριες ρεματιές, ούτε τους απάτητους γκρεμνούς, ούτε τις καταβόθρες τις σκοτεινές βάζει ο νους των. Ακόμη ολιγότερο τα φίδια που σέρνονται στις πλαγιές των».