"Το ιδανικό υποκείμενο για τον ολοκληρωτισμό", γράφει η Hannah Arendt, "δεν είναι ο αμετανόητος ναζί... αλλά ο άνθρωπος για τον οποίο η διάκριση μεταξύ γεγονότος και μυθοπλασίας (δηλαδή η πραγματικότητα της εμπειρίας) και η διάκριση μεταξύ αληθινού και ψεύτικου (δηλαδή οι κανόνες της σκέψης) δεν υφίστανται πλέον".

Το τεύχος 3-4 του ΑΟΥΤΟΝΤΑΦΕ επιχειρεί να καταγράψει τους καινούργιους κινδύνους που απειλούν τη σκέψη και τη λογοτεχνία, τις πρωτότυπες μορφές που υιοθετούν σήμερα η λογοκρισία και η προπαγάνδα, καθώς επίσης τους τρόπους και τις νέες πηγές πνευματικής, λογοτεχνικής και γλωσσικής αντίστασης.