«Δεν υπάρχει ενήλικος άνθρωπος χωρίς μυστικά», λέει ένας ήρωας του μυθιστορήματος της Patricia Highsmith, Κάρολ. Η συγγραφέας που έβαλε στο στόμα του ήρωά της αυτή τη φράση, ίσως είχε περισσότερα μυστικά απ' όσα της αναλογούσαν. Δεν αποκάλυψε ποτέ της πηγές της μυθοπλασίας της και αρνιόταν σθεναρά να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την προσωπική της ζωή. Ωστόσο, μετά τον θάνατό της τον Φεβρουάριο του 1995, η Highsmith άφησε πίσω της ένα αχανές αρχείο με προσωπικά ντοκουμέντα -ημερολόγια, σημειωματάρια και επιστολές- που φωτίζουν ολοκάθαρα τους δεσμούς ανάμεσα στη ζωή και το έργο της.

Η Highsmith υπήρξε πολυγραφότατη, με είκοσι δύο μυθιστορήματα και επτά συλλογές διηγημάτων στο ενεργητικό της, βιβλία που δεν αποκλίνουν ποτέ από το προσφιλές της θέμα: την παρακμή και τον θάνατο. Γνωστή κυρίως για την πενταλογία της με ήρωα τον αμοραλιστή δολοφόνο Τομ Ρίπλεϊ, η Highsmith περιέβαλε το αστυνομικό μυθιστόρημα με νέα αίγλη και δημιούργησε ένα ολότελα δικό της παραβατικό λογοτεχνικό είδος.

Ανεπιθύμητο παιδί για τη μητέρα της, χωρίς να έχει συναντήσει τον πατέρα της παρά μόνο μετά τα δώδεκά της χρόνια, φέροντας ένα βαθύ αίσθημα ενοχής για τις ερωτικές προτιμήσεις της, μοναχική και απόμακρη, η Patricia Highsmith προσπάθησε να γιατρέψει με το γράψιμο τα τραύματα της ζωής της. Ανατρέχοντας στο ογκώδες υλικό των προσωπικών της ενθυμημάτων, στις μαρτυρίες των στενότερων φίλων της και στις αφηγήσεις των γυναικών που συνδέθηκαν μαζί της ο Andrew Wilson έγραψε την πρώτη βιογραφία της συγγραφέως που ο Grahan Greene είχε χαρακτηρίσει ως «ποιήτρια της εμβάθυνσης» και ο Gore Vidal ως «μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες συγγραφείς» -και την έγραψε με προσοχή, σεβασμό και γλαφυρότητα. Ο βιογράφος φωτίζει τις πιο σκοτεινές γωνίες της ζωής της Highsmith, εξιχνιάζει τα μυστήρια της δημιουργικής διαδικασίας και ξεσκεπάζει μυστικά που η συγγραφέας δεν θέλησε να αποκαλυφθούν παρά μονάχα μετά τον θάνατό της.