Στο βιβλίο παρουσιάζονται σύγχρονοι προβληματισμοί για τη διδασκαλία της ιστορίας στην εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, με ιδιαίτερη έμφαση στο δημοτικό σχολείο. Αναλύονται οι μεταβολές στους στόχους που θέτουν στο μάθημα οι κρατικές πολιτικές στην Ελλάδα, όπως προκύπτουν από τη διαχρονική εξέταση των αναλυτικών προγραμμάτων, και θίγεται το ζήτημα του «εθνοκεντρισμού» της σχολικής ιστορίας. Διερευνώνται οι αφετηρίες και οι συνέπειες της ταύτισης του μαθήματος με την καλλιέργεια της «φιλοπατρίας», ενώ συγχρόνως παρακολουθούνται οι νεότεροι προβληματισμοί για τη σημασία των εγχειριδίων καθώς και τις σύγχρονες κριτικές για την ελληνική εκδοχή τους. Παρουσιάζεται η σύγχρονη συζήτηση, τόσο σε ελληνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για τις κατευθύνσεις της σχολικής ιστορίας.