Δώδεκα χρόνια

Η γραμμή που έμεινε
Αληθινή, που έγινε
αληθινή:...το δικό σου
σπίτι στο Παρίσι
βωμός των χεριών σου.

Τρεις φορές πέρασε η ανάσα,
Τρείς φορές πέρασε η λάμψη.

Κάτι βουβαίνεται, κάτι κουφαίνεται
Πίσω απ' τα μάτια.
Βλέπω το φαρμάκι ν' ανθίζει.
Σε κάθε λέξη και μορφή.

Πήγαινε. Έλα.
Ο έρωτας σβήνει τ' όνομά του: σου αφιερώνεται.