ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1458/ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΒΒΑΛΑ

Παρατηρώντας γύρω μας τη φύση και το σύμπαν ολόκληρο διαπιστώνουμε σχετικά εύκολα, ότι διέπονται από νόμους, από νομοτέλειες, που στην αρχή πιθανόν να μας είναι άγνωστες, αλλά που αν θελήσουμε μπορούμε να τις ερευνήσουμε-αν και εν μέρει-να τις κατανοήσουμε. Ο άνθρωπος λοιπόν, σαν ένα απειροελάχιστο μέρος της φύσης, δεν είναι δυνατό να είναι έξω από τη νομοτέλεια, αυτή. Απεναντίας μάλιστα, όχι μόνο συμμετέχει, αλλά όπως όλη η φύση διέπεται απ αυτήν! Αυτό είναι μια βασική αρχή κάθε παράδοσης, Ανατολής και Δύσεως. Είναι δε προνόμιο της δικής μας, της ελληνικής Πυθαγόρειας Παράδοσης που υπάρχει ενεργητικά και στις μέρες μας, η προτροπή του ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ!

Με άλλα λόγια, γνώρισε τον εαυτό σου για να γνωρίσεις όχι μόνο το σύμπαν ολόκληρο, αλλά και τον Θεό, αφού πλαστήκαμε ¨Καθ εικόναν και ομοίωσιν¨ Αυτού. Βέβαια ο χώρος αυτός δε μας επιτρέπει να επεκταθούμε στο θέμα της αυτογνωσίας, θα ήταν όμως παράλειψη να μην αναφέρουμε, ότι η αρχή αυτή του Πυθαγορισμού, η λησμονημένη αυτή προτροπή του ¨Γνώθι σαυτόν¨ χαρακτηρίζει τον πραγματικό Μύστη.